Σι Τζιν Πινγκ: Ο Διάδοχος

H κινεζική οικονομία αποτελεί,αναμφίβολα, βαρόμετρο για την παγκόσμια οικονομία.Η επανάσταση που έφερε ο Μαο και οι διάδοχοί του στο Κόμμα είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ιδιόρυθμου πολιτικού συστήματος γνωστού με τον όρο market socialism ή σοσιαλισμο της αγοράς.Έννοιες που θεωρητικά δε συνάδουν,πρακτικά όμως ίσχυσαν και ισχύουν.Η προσπάθεια ριζικών μεταρρυθμίσεων, ειδικά απο την εποχή του Ντενγκ Ζιαο Πίνγκ οδήγησαν σταδιακά στην διαμόρφωση ενός ιδιόμορφου σοσιαλισμού που στηρίζεται σε καπιταλιστικές βάσεις.Αποτελεί ένα ιδιόμορφο υβρίδιο διοίκησης, τα αποτελέσματα του οποίου είναι πολλά και αμφίσημα.

Οι διάδοχοι του, Ζιάο Πινγκ, Ζιάνγκ Ζεμίν και Χου Ζιντάο, έφεραν ένα πιο καπιταλιστικό χαρακτήρα στην κινεζική οικονομία που της επέτρεψε να τρέξει με αξιοζήλευτους ρυθμούς ανάπτυξης για μεγάλο χρονικό διάστημα-ακόμη και σήμερα-αποτελόντας την ατμομηχανή,όπως έχει χαρακτηριστεί,της Παγκόσμιας Οικονομίας.Συγκεκριμένα απο το 1970 η Οικονομία τρέχει με ετήσια ποσοστά μέχρι και 10,5%

Σήμερα αρχίζει και τυπικά η περίοδος ανάληψης της ΓΓ του ΚΚΚ απο τον Σι Τζινπίνγκ και θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο.Ακολουθώντας μια τυπική πορεία ανέλιξης μέσα απο το Κόμμα έφτασε σήμερα να αναλαμβάνει την εξουσία της ανερχόμενης Υπερδύναμης του πλανήτη.Εσωκομματικά,ως συμβιβαστικός χαρακτήρας έχει γίνει αποδεκτός και απο τη συντηρητική και απο τη μετριοπαθή πτέρυγα του Κόμματος.έχει πολλά στοιχήματα να κερδίσει στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της βιοτεχνίας και του Εμπορίου και της σχέσης του με τη μεσαία τάξη της χώρας που αποτελεί τον μισό πληθυσμό και μέχρι τώρα η ηγεσία δεν έχει καταφέρει να την κερδίσει.Η πλειοψηφία αυτή απέχει ουσιαστικά απο τα Κομμουνιστικά ιδεώδη και αγανακτεί με τον υπέρμετρο πλουτισμό των ατόμων της εξουσίας.

Οι σημαντικότερες όμως προκλήσεις για τον Τζινπίνγκ αφορούν την πάταξη της διαφθοράς, τον χαρακτήρα της εξωτερικής πολιτικής που θα  ακολουθήσει αλλά και να διατηρήσει ζεστή την ατμομηχανή της οικονομίας για να συνεχιστεί η ανάπτυξη.

Είναι κοινό μυστικό πλέον ότι η νομενκλατούρα της πολιτικής εξουσίας στην Κίνα επιδεικνύει υπέρμετρο πλουτισμό χωρίς να διατηρεί έστω ένα χαμηλό προφίλ. Απο την άλλη μεριά, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζεί λιτά με πολύ χαμηλά εισοδήματα.Αποτέλεσμα είναι να έχει δημιουργηθεί ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων της χώρας.Η ευπορία των Κινέζων πολιτικών οφείλεται εν πολλοίς σε χρηματισμούς,όπως συμβαίνει και σε όλες τις εκφάνσεις της κινεζικής κρατικής μηχανής.Ο νέος πρόεδρος υπόσχεται να το αντιμετωπίσει αυτό το φαινόμενο αλλά σύμφωνα και με διεθνείς αναλυτές θα μείνει στα λόγια.
Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, η Κίνα έχει να επιδείξει μια πιο επιθετική συμπεριφορά. Η παρακμάζουσα αμερικανική ισχύς και η ανάπτυξη που βιώνει τα τελευταία χρόνια της δίνουν τη δυνατότητα να γίνει η ισχυρότερη δύναμη του πλανήτη.Οι στρατιωτικοί της εξοπλισμοί έχουν αυξηθεί και προχωράει σε πιο επιθετικές ενέργειες όπως η πιο δυνaμική διεκδίκηση των νησιών Σενκάκου απο την Ιαπωνία.

Μένει πλέον να δούμε στην πράξη ποιά θα είναι η στάση του νέου Κινέζου προέδρου.Θα αλλάξει σελίδα στην Κινεζική Ιστορία ή θα συνεχίσει την πολιτική των προκατόχων του?

Μια αF-4ορμή για ένταση και ζυμώσεις

Οι σχέσεις μεταξύ Συρίας και Tουρκίας δοκιμάζονται γι ακόμη μια φορά με αφορμή την κατάρριψη του τουρκικού F-4.Ένα περιστατικό που έρχεται να τεντώσει τα νευρα και τις αντοχές πρωτίστως της Τουρκίας αλλά και της Συρίας και της διεθνούς κοινότητας

Η Τουρκία έχει πάρει ξεκάθαρη θέση σχετικά με την κατάσταση στη γείτονα, αποκυρήσσοντας τις πρακτικές του Άσαντ και τασσόμενη με την αντιπολίτευση δείχνει την κατεύθυνση στην οποία κινείται.Ωστόσο, το τελευταίο περιστατικό δημιουργεί πίεση στην κυβέρνηση Ερντογάν για την ανάληψη άμεσης δράσης,καθώς η εικόνα του αποφασιστικού, στιβαρού ηγέτη που ο Ερντογάν χτίζει με κόπο όλα αυτά τα χρόνια δέχεται σοβαρό πλήγμα,μετά και την κρίση στις Τουρκο-Ισραηλινές σχέσεις.Η κλιμάκωση της κατάστασης προς τέρψη του τουρικού λαού δε φαίνεται πολύ πιθανή.Προς το παρόν εξετάζονται λύσεις όπως η επίξειξη δύναμης με ισχυρή στρατιωτική παρουσία στα σύνορα με τη Συρία και η δημουργία μιας ζώνης ασφαλείας στην περιοχή.Παράλληλα εξετάζεται και η δημιουργία ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου που θα βοηθήσει στην εισδοχή Σύριων μεταναστών.

Σε περιφερειακό επίπεδο, η Τουρκία παλεύει να ενισχύσει την επιρροή της στις χώρες του Αραβικού Κόσμου και να πα΄ρει καλύτερη θέση στη νέα κατάσταση που δημιουργείται στην περιοχή με αφορμή την Αραβική Άνοιξη.Ο κυριότερός της ανταγωνιστής σε αυτή την κούρσα είναι το Ιράν που υποστηρίζει θερμά το καθεστώς Άσαντ.Επιπλέον, η τουρκική εξωτερική πολιτική βασίζει σε τεντωμένο σκοινί, καθώς πασχίζει να διατηρήσει καλές σχέσεις με τους γείτονές της αλλά φαίνεται να απομακρύνεται απο την πολιτική των μηδενικών προβλημάτων που εγκανίασε το νυν Υπ.Εξ Αχμέτ Νταβούτογλου.

Σε διεθνές επίπεδο, η αναποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας σχετικά με τον εκδημοκρατισμό της Συρίας έχει οδηγήσει σε λήψη χαλαρών μέτρων εναντίον του καθεστώτος αφενός, αφετέρου αποπνέει μια παθητικότητα που μέχρι τώρα μόνο επιτρέπει στο πρόβλημα να γίνεται οξύτερο με την έξαρση της βίας μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και αντικαθεστωτικών.Αυτό φάνηκε και στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με την κατάρριψη του τουρκικού αναγνωριστικού.Επιπλέον, η προσφυγή της τουρκίας στο ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ φανερώνει ότι δεν είναι έτοιμη να αναλάβει μια μονομερή ενέργεια εναντίον της Συρίας και προσπαθεί να εμφανίσει στο πλευρό της ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα.

Απο τη μερια της η Συρία βλέπει τη θέση της να χειροτερεύει μερα με την ημέρα.Η αδυναμία του Μπασάρ Αλ Άσαντ να καταπνίξει τους αντικαθεστωτικούς και να προχωρήσει σε ουσιαστικές μεταρρυθίσειςπου θα οδηγήσουν σε μια ομαλή μετάβαση σε ένα δημοκρατικό καθεστώς τον οδηγεί να εντείνει τη χρήση βίας που με τη σειρά της οδηγεί σε πολλούς νεκρούς αμάχους.Η αντικαθεστωτική παράταξη αντιμετωπίζει αρκετές δυσκολίες κυρίως λόγω του ουσιαστικού κατακερματισμού της που δεν της επτρέπει να κινηθεί ενωμένα εναντίον του Άσαντ,γεγονός που ο τελευταίος εκμεταλευεται όσο μπορεί για να κερδίσει χαμενο έδαφος.

Περιφερειακά και διεθνώς, η Συρία παραμένει πολιτικά αποκλεισμένη μέχρι η κατάσταση να αλλάξει προς κάποια κατεύθυνση.Το περιστατικό με το τουρκικό αεροσκάφος πάντως μπορεί να φαίνεται ότι πρόσθεσε έναν ακόμη πονοκέφαλο στο συριακό καθεστώς , αλλά επιπλέον έδωσε και μια εικόνα δύναμης και βεβαιότητας προς τα έξω, αφού η συριακή αεράμυνα έδειξε ότι είναι σε θέση να υπερασπιστεί την εδαφική και εναέρια κυριαρχία της.

To δίχτυ

Το Δίχτυ

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή
μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ
έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί
γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς
κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι
μονάχος βρες την άκρη της κλωστής
κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Αυτό το δίχτυ έχει ονόματα βαριά
που είναι γραμμένα σ' επτασφράγιστο κιτάπι
άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά
κι άλλοι το λεν της πρώτης άνοιξης αγάπη 


http://www.youtube.com/watch?NR=1&feature=endscreen&v=3q-iJy5XRqI 

Δουλειά δεν είχαμε, makeover κάναμε…

Η κριτική γι’αυτό το  δεν θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει με αναφορές στο πρωτότυπο του Στιγκ Λάρσον. Μια ταινία με συνοχή, ευρηματικό σενάριο, ανατροπές, σεξουαλικές διαστροφές και οικονομικά σκάνδαλα που δημιουργούσε μια εξαιρετική ατμόσφαιρα και κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον για τη συνέχεια. Το στοιχείο όμως που την κάνει μοναδική και ανεπανάληπτη τριλογία είναι η Σουηδία, η γλώσσα, η κουλτούρα, τα Volvo βρε αδερφε!!!

Όταν άκουσα ότι θα βγεί αυτό το makeover δυσανασχέτησα. Όταν όμως έμαθα ΄το θα το σκηνοθετούσε ο Φίντσερ σκέφτηκα να είμαι επιφυλακτικός και αντικειμενικός, καθότι ο τύπος μας έχει εκπλήξει ευχάριστα και δυσάρεστα. Το τρέιλερ με έκανε να αλλάξω άποψη και να μην δω την ταινία με αρνητική διάθεση.

Το ξεκίνημα της ταινίας με έριξε ψυχολογικά. Το τραγούδι ήταν μια σκέτη ηχορρύπανση και δεν έβρισκα και πολύ νόημα. Πιο πολύ μου θύμισε έναρξη κάποιας αμερικανικής σειράς από αυτές που βλέπουμε με το κιλό. Η συνέχεια ήταν ευτυχώς καλύτερη αλλά δε στάθηκε ικανή να αλλάξει την αρχική μου υπόθεση. Η ταινία είναι αχρείαστη. Η εκδοχή αυτή χαλάει το κλίμα της ταινίας. Ο Ντάνιελ Κρέγκ δίνει το προσωπικό του στοιχείο στον χαρακτήρα του Μπλόομκβιστ και τα καταφέρνει αρκετά καλά. Δε νομίζω ότι υστερεί σε κάτι σε σχέση με τον αντίστοιχο Σουηδό ηθοποιό. Η Λίζμπετ όμως πιστεύω ότι υστερούσε αρκετά σε χέση με την αντίστοιχη της σουηδικής εκδοχής.  Πιο νωθρή, όχι τόσο δυναμική και όχι τόσο πειστική όσο απαιτούσε ο ρόλος. Και αυτά τα υψηλά κριτήρια με τα οποία κρίνω  την Ρούνεϊ Μάρα μου τα δημιούργησε η αρχική ταινία. Νομίζω πως μόνο οι Στέλαν Σκάρσγκγιαρντ ( Μάρτιν Βάνιερ) και Κρίστοφερ Πλάμερ (Χένριχ Βάνιερ) ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά στο ρόλο τους. Ο Πλάμερ κατ’εμέ ήταν καλύτερος από τον Σβεν Μπερτιλ-Τάουερ του σουηδικού.

Αναπόφευκτα, η ταινία θα συγκριθεί με την αντίστοιχη σουηδική και γνώμονάς της θα είναι αυτή. Και η πλάστιγκα πανηγυρικά γέρνει στην εκδοχή του Λάρσεν. Το σενάριο είναι πιο δεμένο και συναρπαστικό και ενισχύεται από την υπέροχη σουηδική γλώσσα και τα αντίστοιχα τοπία. Ο χαρακτήρας της Λίζμπετ ενσαρκώνεται πιο ζωντανά, έχει ψυχή και σε τρομάζει με τη γλαφυρότητα και την αληθοφάνεια της υποκριτικής. Και το βασικότερο όλων. Η σουηδική εκδοχή είναι πολύ πιο σκληρή, ωμή και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο ακόμη και στις τελευταίες σκηνές. Με λίγα λόγια, ο Φίντσερ έχασε βαθμούς δημιουργώντας μια αχρείαστη ταινία. Νομίζω τα επίθετο ‘αχρείαστη’ την χαρακτηρίζει απόλυτα.